Wpis z 6 stycznia 2012r. Skopiowany z kartki z kalendarza.

„Moim imieniem jest Czas. Nie byłem zawsze i nie będę zawsze. Teraz jeszcze jestem i mam wpływ na całe życie. Ludzie czekają na mnie i poddają mi się, ogarnięci lękiem przede mną. Nikt nie jest w stanie mnie powstrzymać, jedynie Bóg. Jestem pod Jego kontrolą. On mówi, że mój koniec się zbliża.

A potem? – potem będzie za późno… za późno, żeby się nawrócić, za późno, by się pojednać z Bogiem przez Chrystusa. Za późno, żeby uwierzyć, nie tylko w Boga, ale w Jego Słowo, a więc uwierzyć Bogu. Łzy, strach i niewypowiedziany żal będą nieprzerwanie wypełniać całą wieczność.

Moim imieniem jest Czas i kroczę naprzód bez ustanku ku końcowi, zabieram także i Ciebie do wieczności, czy chcesz, czy nie. Przemijam nieubłagalnie. „